Vajtimet 5
  • 1 Kujto, o Zot, atë që na ka ndodhur, shiko dhe vër re turpin tonë.
  • 2 Trashëgimia jonë u ka kaluar të huajve, shtëpitë tona njerëzve që nuk janë tanët.
  • 3 Ne u bëmë jetimë, pa etër, nënat tona janë si të veja.
  • 4 Duhet të paguajmë për ujët që pimë, drutë tona i kemi vetëm me pagesë.
  • 5 Na ndjekin me një zgjedhë mbi qafë, jemi të rraskapitur dhe nuk kemi fare pushim.
  • 6 I kemi shtrirë dorën Egjiptit dhe Asirisë për t'u ngopur me bukë.
  • 7 Etërit tanë kanë mëkatuar dhe nuk janë më, dhe ne mbajmë ndëshkimin për paudhësitë e tyre.
  • 8 Skllevërit sundojnë mbi ne, askush nuk mund të na çlirojë nga duart e tyre.
  • 9 E nxjerrim bukën duke rrezikuar jetën tonë, përpara shpatës së shkretëtirës.
  • 10 Lëkura jonë është ngrohur si në një furrë për shkak të valës së urisë.
  • 11 Kanë dhunuar gratë në Sion, virgjëreshat në qytetet e Judës.
  • 12 Krerët janë varur nga duart e tyre, personi i pleqëve nuk është respektuar.
  • 13 Të rinjtë i vunë të bluajnë, të vegjëlit u rrëzuan nën barrën e druve.
  • 14 Pleqtë nuk mblidhen më te porta, të rinjtë nuk u bien më veglave të tyre.
  • 15 Gëzimi i zemrave tona është pakësuar, vallja jonë është shndërruar në zi.
  • 16 Kurora ka rënë nga koka jonë; mjerë ne, sepse kemi mëkatuar!
  • 17 Prandaj u sëmur zemra jonë, për këto gjëra na janë errësuar sytë:
  • 18 për malin e Sionit që është i shkretuar dhe në të cilin sillen dhelprat.
  • 19 Por ti, o Zot, mbetesh për jetë, dhe froni yt brez pas brezi.
  • 20 Pse do të na harroje për jetë dhe do të na braktisje për një kohë të gjatë?
  • 21 Na bëj që të rikthehemi te ti, o Zot, dhe ne do të kthehemi; rivendos ditët tona si në të kaluarën.
  • 22 Mos vallë na hodhe poshtë fare apo je zemëruar me të madhe kundër nesh?